Chwała Zmartwychwstania

Św. Wincenty Pallotti : Chwalebne Zmartwychwstanie Pana...

Jeżeli ujrzymy, że wskutek prześladowania ze strony świata, wyrok wydany na nas zostanie wykonany i że zostaną zniweczone dzieła powołane do bytu dla większej chwały Bożej i dla pożytku dusz, to i wtedy niech wzrasta we wszystkich ufność, że mocą i zasługą śmierci Jezusa Chrystusa, Ojciec zmiłowań przysposobi nas sobie do najwznioślejszego uczestnictwa w chwale zmartwychwstania Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz że dzieła zniweczone powstaną tym chwalebniej w uwielbionym Jezusie lub też, że za Jego sprawą powstaną inne, wspanialsze, i będą one szerzone i utwierdzane na zawsze.”

Św. Wincenty Pallotti (Wybór Pism, t. II, s. 227)

Jednakże ufam i niezachwianie wierzę, że Ty i w obecnym momencie, i zawsze niweczyć będziesz całą nędzę mojego ciała i pochodzące z nadużywania tegoż ciała wszelkie wypaczenia duszy; a przez moc ran i wszystkich boleści, jakie w Ciele swym Najświętszym wycierpiał najdroższy nasz Brat Jezus Chrystus przygotujesz me ciało do pełnego uczestnictwa w chwale zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.”

Św. Wincenty Pallotti (Wybór Pism, t. III, s. 182)

Panie Jezu, wyrzuć mnie precz, a wprowadź siebie!
Niech będzie zniweczone me życie,
niech zniszczeje wszelkie dzieło moje,
a Twoje życie niech będzie życiem moim;
Twoje konanie niech będzie konaniem moim;
śmierć Twoja niech będzie moją śmiercią;
Twoje zmartwychwstanie niech będzie mym zmartwychwstaniem;
Twe wniebowstąpienie niech będzie wniebowstąpieniem moim!
Niech wszystko Twoje będzie moim [por. Łk 15, 31; J 17, 10]!
Życie Przenajświętszej Trójcy niech będzie życiem moim!”

Św. Wincenty Pallotti - Pożegnalny Kantyk (Wybór Pism, t. III, s. 331)

 

>>>TYDZIEŃ PASCHALNY ZE ŚW. WINCENTYM PALLOTTIM

 

PIELGRZYMKA DZIĘKCZYNNA RODZINY PALLOTYŃSKIEJ ZA DAR KANONIZACJI [ZAKOPANE, 13 MAJA 2014 R.]

dziekczynienie-zakopane-baner_crop.jpg

Stojąc wobec tych zadań, jakie wyrastają na drogach Kościoła (...) uświadamiając sobie nieodzowność tych wszystkich dróg, a równocześnie trudności, jakie się na nich spiętrzają, tym bardziej odczuwamy potrzebę głębokiej więzi z Chrystusem. Odzywają się w nas mocnym echem te słowa, które On powiedział: «beze Mnie nic nie możecie uczynić» (J 15, 5). Odczuwamy także nie tylko potrzebę, ale wręcz potężny imperatyw jakiejś wielkiej, wzmożonej i spotęgowanej modlitwy całego Kościoła. Tylko modlitwa może sprawić, żeby te wielkie zadania i spiętrzające się trudności nie stawały się źródłem kryzysów, ale okazją i niejako podłożem coraz dojrzalszych osiągnięć w pochodzie Ludu Bożego ku Ziemi Obiecanej na tym etapie dziejów (...).

Pragnę, abyśmy na tej modlitwie trwali złączeni z Maryją, Matką Jezusa (por. Dz J, 14), tak jak trwali Apostołowie i Uczniowie Pańscy po Wniebowstąpieniu w jerozolimskim Wieczerniku (por. Dz 1, 13). I proszę nade wszystko samą niebiańską Matkę Kościoła, aby raczyła na tej modlitwie nowego Adwentu ludzkości trwać z nami, którzy stanowimy Kościół, czyli Ciało Mistyczne Jej rodzonego Syna. Ufam, że poprzez taką modlitwę otrzymamy zstępującego na nas Ducha Świętego (por. Dz 1, 8) i staniemy się świadkami Chrystusa «aż po krańce ziemi» (tamże), podobnie jak ci, którzy z Wieczernika jerozolimskiego wyszli w dniu Pięćdziesiątnicy.”

(Jan Paweł II, Redemptor hominis, 22)

Więcej…

 

REFLEKSJA na Święto Bożego Miłosierdzia

Święto Bożego Miłosierdzia

By doświadczyć pokoju…

W dzień, który oficjalnie ogłosił Świętem Bożego Miłosierdzia zostaje ogłoszony Świętym. Modlitwa-zawierzenie, które zaniósł do Boga: „Pochyl się nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia” spełniła się. Prosząc otrzymał. Właśnie doświadczył ogromnej łaski od Boga i Kościoła, doświadczył ogromu Bożej Miłości, a teraz już jako święty papież Jan Paweł II będzie wstawiał się za nami, aby Bóg miał miłosierdzia dla nas i całego świata.

Ewangelia II Niedzieli Wielkanocnej ukazuje nam uczniów pełnych niepokoju, lęku i strachu. W to miejsce przychodzi Jezus i wypowiada znamienne słowa „Pokój wam”. Udziela im tego, czego najbardziej potrzebowali. Jezus przynosi pokój, którego świat dać nie może. Pokój, który rodzi miłość, który przemienia ludzi i świat. Jezus przychodzi wszędzie tam, gdzie trzeba pochylić się nad grzesznikiem, gdzie trzeba przezwyciężyć zło, gdzie ludzkie serce pragnie doświadczyć miłości. Jezus przychodzi właśnie w te miejsca… To jest wyraz Jego niepojętego Miłosierdzia.

Więcej…

 

PALLOTTI - ŚWIĘTY NA CZASIE

Św. Wincenty PallottiŻył w Rzymie w pierwszej połowie XIX wieku. Był zwyczajnym, pełnym gorliwości apostolskiej kapłanem, mężem wielkich pragnień i mistykiem zatopionym w Bogu. Stał się inspiratorem wielu dziejowych poczynań. Jego dążenie do ożywiania wiary i rozpalania miłości wśród członków Ludu Bożego przyjęło konkretną formę w Zjednoczeniu Apostolstwa Katolickiego, które powołał do życia w 1835 roku.

Wincenty Pallotti pozostaje nie tylko wielkim Świętym, ale „świętym na czasie”, gdyż pragnienia jego stały się dziś bardziej zrozumiałe, a jego świętość bardziej pociągająca i godna naśladowania niż przed laty.

Więcej…

 

CEL I NATURA STOWARZYSZENIA

Nazywa się ono Stowarzyszeniem Apostolstwa Katolickiego nie dlatego, jakoby zamierzano przez to podkreślić, iż samo w sobie posiada Apostolstwo Katolickie, ale dlatego że wzywa wszystkich, zaprasza wszystkich, rozbudza gorliwość i miłość u wszystkich wiernych należących do każdego stanu, stanowiska i zawodu, by wszyscy z pokorą i miłością, ze czcią i religijnym szacunkiem odnosili się do Apostolstwa Katolickiego, które Jezus Chrystus ustanowił w swoim Kościele.
(Por. S. Vincenzo Pallotti, Opere complete [OOCC], pod red. ks. F. Moccia, I, 4-5).

Więcej…

 

Testament duchowy Ojca Założyciela

Testament duchowy to sporządzony w formie listu tekst, który ksiądz Wincenty Pallotti napisał we wrześniu 1840 roku, przebywając w diecezji Osimo. „List” ten odnaleziony i otwarty zaraz po śmierci Pallottiego (22 stycznia 1850 r.), był od tamtego momentu przechowywany i traktowany jako Jego duchowy testament.

 

Kim są Pallotyni ?

Pallotyni, a właściwie Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (łac. Societas Apostolatus Catholici – SAC), to katolicka wspólnota księży i braci, założona przez św. Wincentego Pallottiego w I połowie XIX wieku. Pallotyni charakteryzują się licznymi dziełami duszpasterskimi i misyjnymi na wszystkich kontynentach oraz promowaniem współpracy z ludźmi świeckimi. Pallotyni są integralną częścią Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, a według prawa kanonicznego są stowarzyszeniem życia apostolskiego na prawie papieskim.